มวยปล้ำเป็นสิ่งที่เด็กๆและคนโตๆบางคนชอบนั่งดูมาก มันสนุก เร้าใจ เหลือเกิน คนที่นั่งดูด้วยกันไม่รู้หรอกว่าเขาจัดฉากสู้กัน ไม่ว่าจะเป็นการโดดเตะ โดดต่อย เอาเก้าอี้ฟาด เลือดอาบ การด่าทอถากถางกันตอนแถลงข่าว
และที่เด็ดที่สุดคือการย้ายฝ่ายจากอธรรมมาสู่ธรรมะ เราไม่รู้เลยว่า ฝ่ายต่างๆที่เราเห็นมันไม่มีตั้งแต่แรก ฝ่ายที่มีจริงก็คือ สมาคมมวยปล้ำ กับ คนดู
ในมวยปล้ำญี่ปุ่น มีคนชอบฝ่ายธรรมะ คนชอบฝ่ายอธรรม ต่างคนต่างมีเหตุผล เราก็นั่งเชียร์กันคนละฝั่งทีวี ตอนที่กรรมการร่วมโกงกับฝ่ายธรรมะ คนดูก็จะทะเลาะกันด่ากันมากมาย แล้วตอนที่นักมวยปล้ำฝ่ายอธรรมคนหนึ่งย้ายมาอยู่ฝ่ายธรรมะ คนดูฝ่ายหนึ่งดีใจ เพราะคิดไปว่านักมวยปล้ำคนนี้คงกลับตัวได้ ส่วนอีกฝ่ายก็เสียใจมากเพราะรู้สึกว่าโดนหักหลัง
พอโตขึ้นมา เราจึงรู้ว่า แม่งเตี๊ยม แม่งไม่ได้เกลียดกันจริง พอจบแมทช์แม่งไปกินเหล้าด้วยกันได้ เรารู้แล้วว่าผู้เกี่ยวข้องทั้งหมดมีประมาณนี้
- นักมวยปล้ำธรรมะ นักมวยปล้ำอธรรม กรรมการ ซึ่งจริงๆก็คือพวกเดียวกัน
- sponsor ครับ ขาดไม่ได้ คนเนี้ย
- คนเชียร์ฝ่ายธรรมะ
- คนเชียร์ฝ่ายอธรรม
- คนที่รู้ว่าเขาเตี๊ยมแต่ก็ยังจะเชียร์ฝ่ายธรรมะ,อธรรม (เอามัน)
- คนที่รู้ว่าเขาเตี๊ยมแล้วหันไปดูบอลแทน
จริงๆตอนนี้มวยปล้ำมันซับซ้อนกว่าแค่ธรรมะหรืออธรรมแล้ว มีฝ่ายมีก๊กมากมายกว่าเดิม เพื่อให้มันสมจริงขึ้น แต่กลุ่มคนที่เกี่ยวข้องก็ยังประมาณเดิมนั่นแหละ
คนที่รวยสุดๆคือ sponsor รองลงมากคือนักมวยปล้ำ คนซวยคือ 3,4 ที่ทะเลาะกัน บางคนต่อยกัน บางคนยิงกัน กลุ่ม 5,6 ก็จะสบายใจขึ้นมาหน่อย แต่ก็ยังมีความซวย 2 อย่าง
- ซวยแรก โดน 3,4 ด่าว่าไม่ใจ ทำไมไม่เชียร์ฝ่ายตนให้เต็มที่ ไม่รู้หรือไงว่า ฝ่ายนู้นมัน… ฉอดๆๆ แล้วบางที 3,4 เสือกเป็นคนที่สนิทอีก
- ซวย 2 ถึงแม้การเล่นมวยปล้ำจะเป็นเรื่องแหกตายังไงแต่ผลกระทบที่เกิดขึ้นกับประเทศชาติ เอ๊ย คนดูเนี่ยบางอย่างก็มีจริง เช่นเก้าอี้ที่มันเขวี้ยงมาจากเวที ถ้ามันโดนหัวเราเราก็เจ็บจริง ไม่ใช้ตัวแสดงแทน
