KRISS

ไปขอนแก่นเป็นครั้งแรก ด้วยเรื่องงานของ longkong

คราวนี้เราไปเพื่อหาบริษัทซอฟต์แวร์ที่นั่นมาทำงานโปรเจ็คเล็กๆ 2 โปรเจ็คให้เรา

ผมว่าเพลงนี้เหมาะกับประเทศเราจริงๆว่ะ พระเอกขี่ม้าขาวของเรา ส่วนใหญ่ที่แท้เป็นม้าขี้เรื้อน คนขี่ก็ขี้เรื้อน
leper messiah

เมื่อการพูดพล่อยๆ และการโกหกหน้าตาเฉย เป็นที่ยอมรับได้ในสังคม ผมว่านี่คือเรื่องใหญ่ ใหญ่กว่าเรื่องที่มาทะเลาะกันอยู่นี่เยอะ แต่แม่งก็ยังจะลากให้ผมเข้าพวกใดพวกหนึ่งอยู่ได้ แม่งโกหกทั้งคู่ ผมไม่ยอมรับทั้งคู่ แล้วกูผิดไหมเนี่ย

เวลามีไอเดีย หรือเมโลดี้ลอยมาในหัว ผมไม่สามารถสื่อมันออกมาได้ เพราะจะตีกลองเป็นเมโลดี้ มันก็ยากไป กีตาร์ก็เล่นได้แบบขำๆ และ 2 อย่างนี้เอาเข้าคอมก็ยาก ความรู้สึกก็เลยเหมือนศิลปินวาดภาพที่ไร้ภู่กัน ผมเลยตัดสินใจไปเรียนเปียโนที่ iSchool ครับ

List ของ tools ที่ผมใช้เพื่อทำงาน .NET software ครับ

คือว่า พี่ตั้มได้ให้ link นี้ ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้ผมเขียนของผมมั่ง แต่ทีนี้ ประสบการณ์ผมมีแค่ 5 ปีว่ะ ก็ขอเขียนแค่ 5 อย่างพอ อีก 5 ปีค่อยมาเขียน 10 อย่างนะ แฟนๆก็ติดตามให้ถึุงละกันขรับ ของอันนั้นเขามาแนว developer ผมขอแนวบริหารนิดๆละกัน

Fearless Change: Patterns for Introducing New Ideas
คนในกลุ่มเล็กๆเริ่มเห็นว่าเราเอาจริง เราเป็น Evangelist เราต้องการขยายวงให้กว้างขึ้น และหากต้องการให้มันแพร่หลายใช้ดีจริงๆ เราคงต้องการความช่วยเหลือ ไปต่อคนเดียวคงไม่ไหว

Fearless Change: Patterns for Introducing New Ideas
มันมักจะเริ่มที่เราไปสัมนาอะไรซักอย่าง อ่านหนังสือซักเล่ม หรือไปได้ยินของดีจากเพื่อน แล้วเราก็ตื่นเต้นและเห็นว่า เฮ้ย! นี่ดีว่ะ เอาไปขายที่ทำงานดีกว่า อืมๆ แล้วทำไงล่ะ?

บาง standard เช่น web standard ในเมืองไทย มันไม่เจริญเพราะหลายอย่าง แต่อย่างหนึ่งที่ผมเห็น และบรรดาหัวหอกหักทั้งหลายอาจไม่รู้ตัวคือ discrimination ครับ ขนาดผมเองเห็นด้วยกับ standard ก็ยังอดหมั่นไส้ไม่ได้ที่มีหลายๆคนที่ “อ้างตัว” ว่าเป็น web standard guru แล้วก็มานั่งด่า IE แล้วลามไปถึงคนใช้ IE แล้วก็เลยไปถึงด่าคนเขียนเว็บใช้ table จัด layout

ผมว่าตอนนี้นักการตลาดบนหอคอยทั้งหลายแหล่ได้เริ่มกลายเป็นเหมือนหมอดูเห่ยๆเข้าไปทุกที